در یادداشت کامل سیدعلیرضا میرزاده آمده است:
شیراز به باغها و سرو نازهایش معروف است. روزگاری که آب رکن آباد و قناتها رونق و برکت داشتند حتی تا همین اواخر.
شیراز و این آب رکنی و باد خوش نسیم عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است.
و شیراز شهر راز همچنان بعد قرنها به باغهایش می بالد.
متاسفانه طی سالیان اخیر شاهد کاهش وسعت درختان بوده ایم به نحوی که هراز چند گاهی عکسهای هوایی به مدد تکنولوژی های جدید از وضعيت باغات بخصوص در منطقه قصرالدشت تهیه و مقایسه می گردد و هربار کمتر که تاسف برانگیز است،
از سوی دیگر خشکسالی شگفت انگیز در یک دهه اخیر بسیار نا امید کننده، باغات یا خشکانده می شوند برای کسب سود و در آمدی و یا خشکیده می شوند حال تا چه رقم بخورد…. حرفها و مقالات و نظرات بسیار تا کنون گفته و شنیده شده اما چه نتیجه شده است ❓
ایجاد ستاد باغات کاری ارزشمند اما چقدر مفید بوده و مقایسه عکسهای هوایی چه می گویند❓
دو صد گفته چون نیم کردار نیست.
بحران آب جدی است در برخی نقاط دور درختان باغی فنس کشیده اند اما حال درختان این شهر خوب نیست.
روشهای نگهداری و نوع آبیاری بسیار اهمیت دارد و از سوی دیگر اختلافات باغدار و شهرداری ها. باغدار چه باید بکند او فرزند دارد، عروس دارد، نوه دارد، خرج دارد، دوره پیری اش فرا رسیده و باغی که داغ است و توان نگهداری ندارد.
برای نجات باغات نیاز به تغییر جدی دیدگاهها و روشها است. با حکم کمیسیونها و حتی تخریبها باز چیزی درست نمی شود. الگوها و طرحهای زیبایی وجود دارد که می تواند هم در آمد زا باشد برای باغدار و فرزندانش هم موجب افزایش تعداد درختان گردد. مقداری خلاقیت و بیرون آمدن از روشهای سنتی .
در آینده کارشناسان ارجمند و خبره و خوشفکر شهرداری با حضور نمایندگان شورا و باغداران شریف به اینکه چه می توان کرد باید بپردازند اما با یک انسجام فکری و استراتژی تعریف شده و نگاهی نو با افکاری نو .
هرمقطع زمانی روشی خاص خودش را لازم دارد.
فراموش نکنیم وجود درختان برای حیاط و زیبایی و اصالت شهر همیشه جاویدان شیراز لازم است.
