به گزارش شمس فارس، جستوجوی شیراز در نقشهها تنها یک جغرافیا را نمایش میدهد، در حالی که این کلانشهر در لایههای درهمتنیدهای از تاریخ، فرهنگ و زیست روزمره معنا پیدا میکند. از عطر بهارنارنجی که هر بهار در حافظه شهر میپیچد تا طعم غذاهایی که نسل به نسل منتقل شدهاند، از شکوه حافظیه و سعدیه تا آیینها و روایتهایی که در کوچهها جاری است؛ همه و همه اجزای هویتیاند که «شیراز بودن» را تعریف میکنند. تجربه زیست معاصر نشان داده است که هویت، اگر روایت نشود و به حافظه جمعی بازنگردد، بهتدریج فرسوده و کمرنگ میشود. گسست نسل جدید از این نشانهها شکافی است که میتواند به تضعیف حس تعلق و بیریشگی شهری منجر شود.
در چنین شرایطی، بازخوانی این داشتهها ضرورتی برای بقاست؛ ضرورتی برای آنکه اگر روزی از خود بپرسیم «شیراز اگر اینها را نداشت چه بود؟» پاسخی برای آن داشته باشیم.
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز از اجرای کمپینی متفاوت با محوریت بازشناسی و پاسداشت هویتهای شهری با عنوان «جنگ یادمون آورد که چقدر #شیرازمون رو دوست داریم» خبر داد؛ کمپینی که تلاش میکند با عبور از کلیشههای مرسوم، شهروندان را به مواجههای تازه با داشتههایشان دعوت کند.
محمدعلی چوبینی با اشاره به آغاز مرحله نخست این کمپین از ۸ تا ۱۴ اردیبهشت گفت: در فاز اول که بهصورت تیزینگ طراحی شده، بهجای آنکه مستقیماً از ارزشها صحبت کنیم، از مخاطب خواستهایم فقدان را تصور کند؛ اینکه اگر برخی از عناصر هویتی شیراز وجود نداشت، چه اتفاقی میافتاد. اگر حافظیه نبود، اگر عطر بهارنارنج در خیابانها نمیپیچید، اگر کلمپلوهای خانه مادربزرگ یا آش سبزی در سفرهها جایی نداشت، شیراز چه هویتی داشت؟
به گفته معاون فرهنگی شهردار شیراز، مرحله دوم این کمپین از ۱۵ تا ۲۵ اردیبهشت و همزمان با هفته شیراز آغاز میشود؛ جایی که روایت از «نبودن» به «داشتن» تغییر مسیر میدهد. او توضیح داد: در این مرحله تأکید بر این است که حالا که این داشتهها را داریم، چگونه میتوانیم قدر آنها را بدانیم، از آنها مراقبت کنیم و در زندگی روزمرهمان جاری نگهشان داریم.
رئیس سازمان فرهنگی شهرداری شیراز با اشاره به نقش تجربههای تلخ در بیدار شدن حساسیتهای اجتماعی افزود: بحرانها و حتی جنگها، هرچند ناگوار، اما گاهی ما را متوجه چیزهایی میکنند که در روزمرگی نادیده گرفتهایم.
چوبینی در ادامه، هویت شهری را فراتر از نمادهای کالبدی دانست و درباره راهکارهای حفظ و بهرهبرداری از این ظرفیتها نیز گفت: حفظ هویت به معنای نگهداری منفعل نیست؛ باید آن را فعال کرد.
وی در پایان تأکید کرد: هدف این کمپین ایجاد یک تلنگر است؛ اینکه داشتههای ما سرمایههایی تکرارنشدنیاند.
شهرها با ساختمانها زنده نمیمانند، با خاطرهها و نشانههایشان دوام میآورند و شیراز بیش از هر چیز مجموعهای از همین نشانههاست.
