به گزارش شمس فارس، سید مهدی میرعظیمی، در مراسم نوزدهمین اجلاس خیرین سلامت فارس، خیرین نیک‌اندیش را ستون‌های ناپیدای خیمه زندگی دیگران و شکر و عسل این جامعه توصیف کرد و گفت: خیرین؛ شکر و عسل جامعه در تقابل با تلخی مشکلات روز هستند.
نویسنده و پژوهشگر سخنان خود را با بیتی از مثنوی مولوی آغاز کرد و گفت: «تناقض گاه ناز و گه نیاز؛ گه سودای حقیقت گه مجاز؛ مرد غرق گشته جانی می‌کند؛ دست را در هر گیاهی می‌زند…»
وی افزود: من خیلی خوشحال هستم که در جمع شما بزرگواران و عزیزان هستم. وقتی که قرار شد بیام و در مورد این کتاب‌ها صحبت بکنم، کتاب‌ها را که ورق می‌زدم و آثار عزیزان را که در جای‌جای این استان ساخته شده می‌دیدم و تصاویر و عکس‌هایشان را نگاه می‌کردم، به یاد این شعر مولوی افتادم که از پایداری نوح نبی (ع) در برابر سختی‌ها می‌گوید.
این نویسنده با تمثیلی زیبا از سکنجبین و شیرینی انفاق خیرین تصریح کرد: شماها شکر‌های این جامعه هستید، عسل‌های این جامعه هستید. این کتاب‌ها نمادی از شکر و عسلی است که هرچه بیرون‌ترش‌تر، ما شیرین‌تر؛ و چون سرکه، سرکه گی افزون کند، پس شکر را واجب افزونی بود.
اعتراف به کوتاهی در روایت‌گری مجاهدت‌های خیرین
میرعظیمی با تواضع از نقش خود به عنوان روایتگر یاد کرد و گفت: من باید از شما عذرخواهی کنم؛ به عنوان کسی که کارش روایت است، کوتاهی کردم. این چهره‌هایی که دارم می‌بینم، این‌ها دارند در همین شهر و همین استان تنفس می‌کنند و زندگی می‌کنند؛ اما وقتی بیرون می‌رویم، می‌بینیم عده‌ای از جمله خودم، نگاه‌مان به این نور نمی‌افتد و همواره دم از ناامیدی می‌زنیم. می‌خواهم پرده را بردارم از روی این کتاب‌های زیبا و واقعا دست‌مریزاد بگویم به کسانی که در جمع‌آوری این آثار، تصاویر و عکس‌ها زحمت کشیدند. کار بسیار پرزحمتی بود که از دکتر عزیز و تمامی فعالان مجمع سپاسگزاری می‌کنم.
معرفی کتاب‌های «نگارگران ماندگار سلامت» و «نگاره‌های ماندگار سلامت»
وی در معرفی آثار ارائه شده در این اجلاس بیان کرد: این 2 کتاب با نام‌های «نگارگران ماندگار سلامت» و «نگاره‌های ماندگار سلامت» تدوین شده است. البته من هیچ دخل و تصرفی در آن نداشتم و این سعادت را نداشتم؛ در کتاب «نگارگران ماندگار سلامت»، شهر به شهر و جز به جز جدا شده که خیرین چه کارهایی را انجام داده‌اند.
میرعظیمی افزود: امروز ورق زدن این کتاب‌ها ارزش بسیار بالایی دارد تا ببینیم با چه آدم‌هایی هم‌نفس، هم‌زیست و هم‌دوره هستیم. گاهی می‌گوییم خوش به حال کسانی که در زمان اولیای خدا یا در زمان حافظ زندگی می‌کردند؛ اما باید بگوییم: خوش به حال ما که در کنار شماها زندگی می‌کنیم. آیندگان ما ۴۰، ۵۰ یا ۱۰۰ سال دیگر این کتاب را ورق خواهند زد و خواهند دید که در این سرزمین، مردمی بزرگ می‌زیستند.
خیرین؛ ستون‌های ناپیدای خیمه دیگران
این نویسنده در بخش پایانی سخنان خود، تحفه‌ای از جنس واژه و کلام را به نیک‌اندیشان تقدیم کرد و گفت: «محکم باش و استوار که تو بی آنکه بدانی، ستون ناپیدای خیمه دیگرانی.» خیلی از افراد روی شما حساب می‌کنند و زندگی خود را بر اساس وجود شما بنا گذاشته‌اند؛ امیدوارم این کتاب‌ها همان‌طور که اسمش ماندگار است، ماندگار بماند و همه از آن استفاده کنند تا فرداها فرزندان ما نیز از آن الگو بگیرند؛ چرا که کار نیکو و خیر و گسترش شیرینی آن بسیار پسندیده است.
