به نام خداوند جان و خرد
شیراز همواره در سپهر خردورزی ایرانزمین، نه تنها دارالعباده، که دارالعلم و کانون جوشش جانمایههای فکری بوده است. امروز، در دهمین سالگرد جلسات «گفتار و اندیشه»، پایداری این حرکت فرهنگی را که تجلی استقامت در اندیشیدن است، ارج مینهم.
در عصر حاضر که پیچیدگیهای ساختاری و چالشهای اجتماعی نیازمند نگاهی چندبعدی است، برگزاری جلساتی با این عمق و تنوع موضوعی، یک ضرورت استراتژیک است.
تداوم دهساله این نشستها که برآمده از اهتمام مستمر و جدی یک تشکل سیاسی به مطالعه و آموزش اعضا و شهروندان و با تمرکز بر مؤلفههای بنیادین آثار مختلف حوزه علوم اجتماعی، تاریخ، توسعه، فلسفه و اندیشهی سیاسی شکل گرفته است، فراتر از یک رخداد محفلی، گویای بلوغ مدنی و مسئولیتپذیری اجتماعی در این خطّه است.
تاریخ، گواه این واقعیت است که توسعه پایدار همواره از مسیر دانش، منجر به دانایی و فهم درست از تاریخ و جامعه میگذرد.
ترویج فرهنگ مطالعه در حوزههایی که مستقیماً با امر پیشرفت و توسعه و اصلاح «فرایندها و ساختارها» پیوند دارد، در واقع کوششی است برای دمیدن روح خردگرایی در کالبد حکمرانی و تعاملات جامعه.
پیوند میان «کتاب» و «کنشگری» در این محافل، نقطه قوت آن است. اینکه در دایره این جلسات، بررسی متون و گفتوگو با مؤلفان و مترجمان، با هدف شناخت چالشهای توسعه در ایران معاصر و ارائه راهکارها و چارهاندیشی برای آنها، واکاوی شدهاند، نشان از درک عمیق برگزارکنندگان از این واقعیت دارد که «پیشرفت و توسعه»، پیش از آنکه در ساحت اقتصاد و صنعت و تکنولوژی محقق شود، در ساحت اندیشه و فرهنگ بارور میگردد.
اینجانب، ضمن تبریک این دههی ارزشمند فرهنگی به تمامی اندیشمندان، نخبگان، برگزارکنندگان و شرکتکنندگان این نشستها در شیراز، شهر شعر و ادب، امیدوارم این رویکرد، همچون شریان حیاتبخشی در مسیر توسعهی استان فارس، استوار بماند.
نام «گفتار و اندیشه»، خود گواهی بر این حقیقت است که اندیشه بدون گفتمان، بیجان و گفتمان بدون اندیشه، بیمحتوا است.
امید است این مسیر، زمینهساز گفتوگوهایی سازنده در راستای تحقق شکوفایی و پیشرفت ایران عزیز باشد؛ آیندهای که همانا بر پایه اصول عقلانیت، دانایی و مدارا استوار است. به عونه و لطفه
حسینعلی امیری
۲۸ تیرماه ۱۴۰۵
