خلاصه ای از وقایع قبل از عملیات فتح المبین
روز يكم فروردين ماه 1361 روز به يادماندني و فراموش نشدني است، روزي است كه بخش عظيمي از نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران اعم از ارتشي، سپاهي، بسيجي، جهادگر و يگانهاي پشتيباني كننده با اميد به حمايت پروردگار تلاش گسترده اي مي نمودند تا خود را براي عملياتي سرنوشت ساز و بزرگ آماده كنند و زمينه اين عمليات بزرگ نيز با اقدامات قبلي بخصوص در مورد توسعه سرپل ها در غرب كرخه فراهم شده بود، همه نيروها در مكانهاي تعيين شده مستقر شده بودند و براي شروع حمله لحظه شماري مي كردند و به آزمايش ابزار و تجهيزات خود و رفع كمبودها مشغول و از طرفي با راز و نياز با خداي خود از او استمداد ميطلبيدند كه آنان را پيروز گرداند.
همچنين امروز در سرتاسر ميهن اسلامي در كوچه و بازار نيز سخن از عمليات بزرگي بود كه بايد انجام مي شد.
پيروزيهاي حمله هاي اخير، قول هايي كه مسئولان نظام در سخنرانيهايشان مي دادند و از مردم مي خواستند به جبهه اعزام شوند و همه و همه حكايت از آن داشت كه نيروهاي مسلح ايران عمليات بزرگي در پيش رو دارد و مردم بي صبرانه چشم انتظار شنيدن خبرخوشي بودند تا روزهاي پاياني سال پر از سختي 60 را با فتح و پيروزي به پايان برسانند.
اما فرماندهان جنگ هر روز با مانع جديدي برمي خوردند و عمليات به تعويق مي افتاد و اين تأخيرها آنقدر طول كشيد كه سرانجام دشمن دريافت كه ماجرا از چه قرار است!
از سرفرماندهي كل نيروهاي مسلح عراق، به فرماندهي سپاه 4 اطلاع داده شد كه آنها با تجزيه و تحليل مجموعة اطلاعات به دست آورده خود، چنين نتيجه گرفته اند :
«حمله قواي دشمن در منطقة شمالي ـ عملياتهاي مطلع الفجر و محمدرسول الله(ص) ـ با اين هدف صورت گرفته بود كه توجه ما را از منطقة دزفول و شوش منحرف سازند؛ ليكن بر اساس آن چه مشاهده مي شود، دشمن (ايران) قطعاً مي خواهد عمليات اصلي خود را در همين مناطق(غرب دزفول و شمال شوش) انجام دهد.»
دشمن حالا كه بو برده بود ايران از كجا مي خواهد عمليات كند، درنگ را جايز ندانست و پيش دستي كرد.
در دو محور از چهار محوري كه براي عمليات كربلاي 2 (فتح المبين) پيش بيني شده بود، حمله كرد.
هر چند به موفقيت چشمگيري دست نيافت اما سرفرماندهي عراق مدعي شد كه دست ايران را خوانده است و نيروهاي ايراني قادر به اجراي عمليات وعده داده شده، نخواهند بود.
خبرگزاري هاي جهان نيز اين خبر را تكرار كردند و كوشيدند با عظيم جلوه دادن قدرت دفاعي عراق، فرماندهان ايراني را از انجام عمليات منصرف كنند.
اكنون به نظر مي رسد كه دشمن ابتكار عمل را به دست گرفته است.
فرماندهان ايراني اگر از دو محور باقيمانده حمله مي كردند، به سختي مي توانستند به نتايج مورد نظرشان برسند.
نهايتاً قرار شد گره كار به دست فرماندهي كل قوا حضرت امام خميني گشوده شود و همان گونه كه اشاره شد حضرت امام توصيه هاي لازم را ابلاغ فرمودند: وي در پي صدور دستور قرارگاه كربلا 2 امروز همه در تلاش هستند خود را براي حمله اي بزرگ به دشمن در شب جاري آماده كنند و سرانجام در روز يكم فروردين ماه سال 1361 پيام زير از قرارگاه كربلا 2 به قراگاههاي تابعه ابلاغ گرديد.
