دکتر جعفری، استاد پیشکسوت دانشگاه شیراز، در ادامه این نشست با اشاره به اهداف نهضت عاشورا اظهار کرد: امام حسین(ع) هنگام خروج از مدینه به سوی مکه، به صراحت فلسفه قیام خود را تبیین کرد و فرمود: «من برای سرکشی، خودخواهی، فساد و ستمگری قیام نکردهام، بلکه برای اصلاح در امت جدم رسول خدا(ص) قیام کردهام. میخواهم امر به معروف و نهی از منکر کنم و به سیره و روش جدم پیامبر اکرم(ص) و پدرم علی بن ابیطالب(ع) عمل نمایم.»
وی افزود: بر این اساس، هدف قیام عاشورا احیای اسلام محمدی(ص)، زنده نگه داشتن کتاب خدا و سنت پیامبر اکرم(ص) و مقابله با انحرافی بود که پس از رحلت رسول خدا(ص) در جامعه اسلامی پدید آمد.
دکتر جعفری با تأکید بر اینکه عاشورا یک رویداد تاریخی زودگذر و محدود به یک مقطع زمانی نیست، تصریح کرد: این نهضت در حقیقت ادامه بعثت همه پیامبران الهی است؛ زیرا همه انبیا برای اقامه حق، مبارزه با ظلم و هدایت انسانها به سوی ارزشهای الهی مبعوث شدند و امام حسین(ع) نیز همین مسیر را دنبال کرد.
این پژوهشگر نهجالبلاغه در تشریح زمینههای تاریخی واقعه عاشورا گفت: پیش از ظهور اسلام، در شبهجزیره عربستان قبیله قریش نقش محوری در ساختار قدرت داشت. در میان این قبیله، دو شاخه بنیهاشم و بنیامیه دارای دو رویکرد کاملاً متفاوت نسبت به انسان، جامعه و حقیقت بودند.
وی ادامه داد: در نگاه بنیامیه، انسان موجودی وابسته، مطیع، مقلد، گرفتار تبعیض و نژادگرایی بود؛ در حالی که بنیهاشم انسان را دارای کرامت، آزادگی، استقلال، بصیرت، معرفت، عدالتخواهی و ظلمستیزی میدانست.
دکتر جعفری با اشاره به ویژگیهای نظام قبیلهای اظهار داشت: قانونگریزی، تمرکز قدرت در دست رئیس قبیله، تعصب، کینهورزی و فردگرایی از مهمترین شاخصههای نظام قبیلهای به شمار میرفت. از همین رو پیامبر اکرم(ص) با هجرت از مکه به یثرب، زمینه شکلگیری جامعهای مدنی، قانونمدار، مسئولیتپذیر و مردممحور را فراهم ساخت و ساختارهای جاهلی را به چالش کشید.
وی افزود: با این حال، پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، جامعه اسلامی به تدریج با بازگشت برخی مظاهر جاهلیت و مناسبات قبیلهای مواجه شد و بنیامیه که تمامی ویژگیهای آن در شخصیت معاویه تجلی یافته بود، در پی قبضه قدرت و سلطه بر جامعه اسلامی برآمد.
استاد برجسته نهجالبلاغه دانشگاه شیراز با استناد به نامه ۶۲ نهجالبلاغه خاطرنشان کرد: امیرالمؤمنین علی(ع) نسبت به حاکمیت افراد نالایق و تبهکار بر جامعه اسلامی هشدار داده و از این ابراز نگرانی میکند که زمام امور امت به دست کمخردان و بدکاران بیفتد و آنان بندگان خدا را به بردگی کشانده، با صالحان به دشمنی و با فاسدان همپیمان شوند.
استاد پیشکسوت دانشگاه شیراز هدف امیرالمؤمنین(ع) از پذیرش خلافت را برپایی حق و از میان برداشتن باطل دانست و گفت: امام حسین(ع) نیز با قیام خود از دینی که در معرض تبدیل شدن به آیینی خودکامه، جاهلی و ضدانسانی قرار گرفته بود، پاسداری کرد و آن را زنده نگه داشت.
دکتر جعفری در پایان تأکید کرد: مهمترین پیام عاشورا برای همه آزادگان جهان این است که میتوان حتی با کمترین امکانات و یاران، اما با تکیه بر ایمان، حقطلبی و وفاداری، در برابر قدرتهای بزرگ ایستاد، باطل را رسوا کرد و پرچم و کرامت انسانی را بر بلندای تاریخ برافراشت.
وی افزود: بر این اساس، هدف قیام عاشورا احیای اسلام محمدی(ص)، زنده نگه داشتن کتاب خدا و سنت پیامبر اکرم(ص) و مقابله با انحرافی بود که پس از رحلت رسول خدا(ص) در جامعه اسلامی پدید آمد.
دکتر جعفری با تأکید بر اینکه عاشورا یک رویداد تاریخی زودگذر و محدود به یک مقطع زمانی نیست، تصریح کرد: این نهضت در حقیقت ادامه بعثت همه پیامبران الهی است؛ زیرا همه انبیا برای اقامه حق، مبارزه با ظلم و هدایت انسانها به سوی ارزشهای الهی مبعوث شدند و امام حسین(ع) نیز همین مسیر را دنبال کرد.
این پژوهشگر نهجالبلاغه در تشریح زمینههای تاریخی واقعه عاشورا گفت: پیش از ظهور اسلام، در شبهجزیره عربستان قبیله قریش نقش محوری در ساختار قدرت داشت. در میان این قبیله، دو شاخه بنیهاشم و بنیامیه دارای دو رویکرد کاملاً متفاوت نسبت به انسان، جامعه و حقیقت بودند.
وی ادامه داد: در نگاه بنیامیه، انسان موجودی وابسته، مطیع، مقلد، گرفتار تبعیض و نژادگرایی بود؛ در حالی که بنیهاشم انسان را دارای کرامت، آزادگی، استقلال، بصیرت، معرفت، عدالتخواهی و ظلمستیزی میدانست.
دکتر جعفری با اشاره به ویژگیهای نظام قبیلهای اظهار داشت: قانونگریزی، تمرکز قدرت در دست رئیس قبیله، تعصب، کینهورزی و فردگرایی از مهمترین شاخصههای نظام قبیلهای به شمار میرفت. از همین رو پیامبر اکرم(ص) با هجرت از مکه به یثرب، زمینه شکلگیری جامعهای مدنی، قانونمدار، مسئولیتپذیر و مردممحور را فراهم ساخت و ساختارهای جاهلی را به چالش کشید.
وی افزود: با این حال، پس از رحلت پیامبر اکرم(ص)، جامعه اسلامی به تدریج با بازگشت برخی مظاهر جاهلیت و مناسبات قبیلهای مواجه شد و بنیامیه که تمامی ویژگیهای آن در شخصیت معاویه تجلی یافته بود، در پی قبضه قدرت و سلطه بر جامعه اسلامی برآمد.
استاد برجسته نهجالبلاغه دانشگاه شیراز با استناد به نامه ۶۲ نهجالبلاغه خاطرنشان کرد: امیرالمؤمنین علی(ع) نسبت به حاکمیت افراد نالایق و تبهکار بر جامعه اسلامی هشدار داده و از این ابراز نگرانی میکند که زمام امور امت به دست کمخردان و بدکاران بیفتد و آنان بندگان خدا را به بردگی کشانده، با صالحان به دشمنی و با فاسدان همپیمان شوند.
استاد پیشکسوت دانشگاه شیراز هدف امیرالمؤمنین(ع) از پذیرش خلافت را برپایی حق و از میان برداشتن باطل دانست و گفت: امام حسین(ع) نیز با قیام خود از دینی که در معرض تبدیل شدن به آیینی خودکامه، جاهلی و ضدانسانی قرار گرفته بود، پاسداری کرد و آن را زنده نگه داشت.
دکتر جعفری در پایان تأکید کرد: مهمترین پیام عاشورا برای همه آزادگان جهان این است که میتوان حتی با کمترین امکانات و یاران، اما با تکیه بر ایمان، حقطلبی و وفاداری، در برابر قدرتهای بزرگ ایستاد، باطل را رسوا کرد و پرچم و کرامت انسانی را بر بلندای تاریخ برافراشت.
